منچ بازی می‌کردیم، اونم توی گوشی. اگه یک‌درصد احتمال تقلب توی تاس‌انداختن منچ واقعی بود، توی گوشی همه‌چیز بر اساس شانس و رندوم اتفاق می‌افتاد. حریف متنی از پیش‌تعریف‌شده فرستاد، نوشته بود: "شانس آوردیا".

حرص می‌خوردم که چرا برنامه امکان چت نداره که بهش بگم لاااااامصب این بازی و این تاس، همش شانس هست و دیگر هیچ!

حرفش مثل میخ به جمجمه‌م کوفته می‌شد، آخه خیلی کلّی بود. بیشتر جاهای زندگیمو که نگاه کردم، دیدم سپردمش به تاس روزگار! تاسی که اگه بخوام می‌شه بدون تقلب اعداد مطابق میلم بیاد امّا من ...