یه هشتگ در توییتر و شاید دیگر شبکه های اجتماعی راه افتاده بنام رای نمی دهم، تازگی ها هم که آمارش در اومده و سهم بیشتری از منتشرکننده های این هشتگ کشورهای دیگه هستن. خب بالاخره هستند کسایی که ممکنه تحت تاثیر مسائل حاشیه ایِ ساختگی قرار بگیرن و یا بعضی افراد هم بخاطر شرایط سخت زندگی و شاید از روی لجبازی قصد ندارن رای بدن.

بنده در حدّ خودم و تریبونی که در اختیارم هست دوست دارم در این مورد که قطعا سرنوشت ساز هست کمی صحبت کنم. باشد که با لبخند بخوانید و نگاهی منصفانه و منطقی داشته باشید.

1 - عزیزی می گفت چه من رای بدم و چه رای ندم، قطعا کسانی انتخاب خواهند شد. پس چرا به فردِ مسئولیت پذیر رای ندم؟

2 - بحث سر  اسلام و بچه مذهبی و این اصطلاحات نیست!! اگر کسی غرور ملّی داشته باشه و دشمنش رو بشناسه می دونه که حضورِ تک تک مردم پای صندوق های رای و بالابودن آمار مشارکت مردمی، خار چشم کسانی هست که آرزوی نابودی ایران و ایرانی دارن بخصوص آمریکا و اسرائیل که اخیرا هم سردارِ دلهای ما رو شهید کردن.

3 - فرض می گیریم همه نامزدهای انتخاباتی بد هستن، امّا آیا بدیِ همه در یک حدّه؟ بالاخره انتخاب بین بد و بدتر هم ارزشمند هست.

4 - خیلی از ما می شینیم و پا می شیم می گیم اگه جنگ بشه، اوّلین نفر من می رم برای دفاع از کشور و ناموسم می جنگم و افتخار هم می کنم که شهید بشم. امّا حواسمون به این مهم نیست که اون کسایی که باید می رفتن از مظلوم دفاع کنن رفتن، خیلی هاشون هم شهید شدن امّا آیا وظیفه ی ما فقط جنگیدن نظامی هست؟ باید درک کنیم که در یک جنگ هیبریدیِ تمام عیار هستیم که باید شخصیتی قوی و بصیر داشته باشیم.

5 - اگر رای نمی دیم پس به خودمون هم اجازه ی نقد از کسانی که بهشون رای ندادیم ، ندیم.

6 - خواهش می کنم احساسات رو بذاریم کنار، بلطف خدا خیلی از مردم آگاه شدن و پی بردن که دست مجلس برای قانون گذاری خیلی باز هست. شما فکر کن فقط چند تا طرح به تصویب برسه مثل گرفتن مالیات از خونه های خالی که یک جا شنیدم که می گفت حداقل 30 درصد قیمت خونه ها رو میاره پایین، از طرح شفافیت رای نماینده ها که نگم.. واقعا حلّالِ مشکلات هست. وقتی نماینده ای بدونه که مردم در جریان تمامِ کارها و رای های اون در مجلس هستن قطعا به نفع مردم رای می ده و قانون های خوب یکی پس از دیگری تصویب می شن. دست مجلس خیلی باز هست. ما را به خدا قسم دست کمش نگیریم.

امیدوارم انتخاباتی پرشور داشته باشیم همراه با نماینده های مردمی و درست کار :)

در پایان هم دعوت می کنم به خواندن متنی از وصیت نامه شهید رضا نادری که روی سنگ قبرش هم نوشته شده:

ای برادر کجا می‌روی، کمی درنگ کن! آیا با کمی گریه و خواندن یک فاتحه بر مزار من و امثال من، مسئولیتی را که با رفتن خود بر دوش تو گذاشته‌ایم فراموش خواهی کرد یا نه!؟ ما نظاره گر خواهیم بود که تو با این مسئولیت سنگین چه خواهی کرد.