چندوقت پیش بعد از مدّت‌ها هوس گوش‌کردن آهنگ کردم. اوّلین کاری که انجام دادم دانلودکردنِ آهنگای قدیمی‌ای بود که باهاشون کلّی خاطره داشتم. بعد گفتم یکم جدیدش کنم و گلچین آهنگ‌های سال 99 رو دانلود کنم. همه رو دانلود کردم و کم و بیش شنیدمشون امّا سرسری. امروز توی جادّه بودم و فرصت خوبی بود برای چک‌کردن آهنگ‌های دانلودی.

پخش می‌کردم و رد می‌کردم، شاید 10درصد از آهنگ‌ها رو دوست داشتم. نمی‌دونم من کج‌سلیقه‌م یا خواننده‌ها و آهنگاشون روغن‌نباتی شدن؟ هیچ احساس خوبی نسبت به آهنگ‌هایی که صدای زمینه‌شون نسبت به صدای خواننده می‌چربید نداشتم. یکی نیست بگه من اومدم صدای خودتو بشنوم نه اون قرنگ قرنگش! ولی انصافا یکی از آهنگایی که واقعا دوستش داشتم آهنگ دریا دریا بود که تا الآن چندده‌بار شنیدم و حتّی آهنگ پیشوازم هم همین آهنگ رو گذاشتم. این آهنگ رو می‌گم:

پ ن: یه دوستی داشتم می‌گفت محمّد تو هم از اون دسته از آدمایی هستی که وقتی از یه آهنگ خوششون میاد، انقدر گوش می‌کنن تا حالشون ازش بهم بخوره؟ گفتم آره :/