تکراری می شود

۲۵ بهمن ۱۳۹۸ ساعت ۰۰

اوّل راهنمایی بودم که گوشیِ کا510 سونی اریکسون مُد شده بود، صفحه ای یک و خورده ای اینچ داشت و خودم رو به هر آب و آتیشی زدم تا خانواده رو راضی کردم برام بخرن. روزهای اوّل انگار دنیا رو بهم داده بودن تا این که در دستِ یکی از دوستام یه گوشیِ خوش دستِ کشویی بنام اس500 دیدم. باز تلاش و تقلا کردم برای رسیدن به این گوشی، گوشی قبلی رو دادم به یکی از اعضای خانواده و اس500 خریدم. امّا انگار قرار نبود این قصه تموم بشه، بزرگ و بزرگ تر می شدم و نارضایتی به داشته هام هم بیشتر و بیشتر می شد و دنبال گوشیِ بهتر می گشتم. بعد از بدست آوردنش برای مدّتی ارضا می شدم امّا دوباره با اومدن سری های جدیدتر رضایت به داشته ی فعلی از کفم می رفت.

الان که نزدیک دو سه سال از داشتن گوشیم می گذره و بهش قناعت کردم، اگه گرفتار شدن در بدهکاری و وام نبود قطعا مدل دیگری داشتم وگرنه می دونم که سیری ناپذیر هستم بخصوص در حوزه تکنولوژی!!

ماجرای دیگری هم هست، از همنشینی با کسانی که شاید چهار پنج سال پیش وضع مالی آنچنانی نداشتن امّا بلطف خدا و با تلاش خودشون پیشرفت کردن، پولدار شدن، کارشون رونق گرفت و هرروز داره بیشتر هم می شه. یادم میاد یکی از دغدغه های اون موقعشون تقلّا کردن برای گرفتن شعبه و یا اجاره مغازه بود امّا الان به حدی رسیدن که خودشون زمین می خرن اون هم بهترین نقطه ی شهر و می خوان مغازه رو از صفر برای خودشون و مطابق با سلیقه خودشون بسازن. دغدغه چندسال پیششون رو مقایسه می کنم با الان و دغدغه ی آیندشون رو پیش بینی و مقایسه می کنم با الان! با قاطعیت عرض می کنم: زمین تا آسمون فرق می کنن.

این ها رو گفتم که بگم ذات انسان، سیری ناپذیر هست. تا وقتی یه چیزی نداره برای داشتنش آرزو می کنه امّا فقط کافیه که بهش برسه، بعد از مدّتی براش تکراری و خسته کننده می شه و می ره دنبال یه چیز بهتر! چه بسیارند کارگران ساده ای که می گن خدایا درآمدمون رو ایکس میلیون کنی همه چیز حله، امّا حقیر عرض می کنم که این تفکر کاملا اشتباه هست. محال هست که شما به درآمدی که می خوای برسی و باز بعد از چند ماه دوباره ناله و سودا و گلایه نکنی!!

قشنگ می بینم دور و برم افرادی رو که بخاطر نداشتنِ درآمد به اندازه ای که می خوان پر از گلایه هستن، پر از آه و حسرت که ما اصلا زندگی نمی کنیم نه تفریح داریم نه سرگرمی نه سفر و ... از اون طرف هم می بینم انسان های ثروتمندی که انقدر مشغله دارن و از صبح تا شب درگیر اینبر و اونبر و مکالمات تلفنی و جلسات حضوری هستن که وقت سرخاروندن هم ندارن چه برسه به این که بخوان برن به تفریح و خوش گذرونی!!

نمی دونم شاید چیزی که می تونه این معادله رو حل کنه، ذهنیت افراد باشه. ذهنیت وقتی قوی باشه که براش فرقی نداشته باشه در چه شرایطی هست؛ تلاشش رو می کنه که از داشته هاش لذّت ببره چه کم باشه و چه زیاد!! بخدا عُمر ما مثل برق و باد داره می گذره همش با حسرت که چرا فلان نیست و چرا اینطور نیست غافل از این که داریم پیر می شیم و این افکار و حرف های مسموم مثل موریانه از درون ما رو خورد می کنه و می شکونه!

امیدوارم به قدرتی برسیم که از داشته هامون لذّت ببریم، چه کم باشه و چه زیاد!!

شما هم فکر کنید، ببینید مثالِ مشابهی نداشتید؟ شرط می بندم که چندین مثال رو به یاد خواهید آورد. امّا بیاید تهش از خودمون بپرسیم به خیلی از چیزهایی که یه روز آرزومون بود رسیدیم امّا آیا واقعا نهایت استفاده رو ازش بردیم یا بعد از مدّتی حسرتِ داشتنِ چیزِ دیگری اومد سراغمون؟!؟

۷ ۰
لیست نظرات
با توجه به این هم سنیم دقیقا درکت میکنم این ذات ماس ک سیری ناپذیره اگه تلاش کنیم به همه اهدافمون میرسیم نکنیم پر از گلایه ایم
با شرایط الانم ک این گلایه زیادتر شده اما دارن هاردی یه جمله خیلی قشنگ گفته مهم نیس کی رییس جمهوره تو کدوم کشوری به جای نشستن پای برنامه های مزخرف تلویزیون که هر روز در حال فریب ما هستند تو به فکر خودت باش با تخصص برو بالا همین واسه موفقیت کافیه
بله متاسفانه یا خوشبختانه انسان سیری ناپذیر هست!
در مورد دارن هاردی هم جمله قشنگی هست، البته موفقیتی که همینطور بخوای پله پله بری بالا و لذت خیلی از داشته هاتو نبری و مدام بخاطر ذات سیری ناپذیرت به فکر مراحل بعدی باشی شاید چندان دلچسب نباشه. اگه تو هر پله، قشنگی هاش رو ببینی و استفاده ببری کار باارزشی انجام دادی.
ممنون از دیدگاهت :)
هعی... منم یک زمانی سونی اریکسون اس 500 داشتم :) دزد برد! بعله... همچنان آرزو دارم اون گوشی دستم باشه! طراحیش واقعا قشنگ بود تا حالا هیچ گوشی رو قدر اون دوست نداشتم. آقا دزده تونست یک کامپیوتر (که القضی خرابش کرده بودم!) و اون گوشی به همراه 10 هزار تومان پول که برای رفتن به کلاس زبان بود رو ببره.
تو این مورد اخلاق من فرق داره. تا زمانی که چیزی کار میکنه و پاسخگوی نیاز های من هست اصلا دنبال چیز های جدید نمیرم. عقاید کسایی که میخوان جدیدترین گوشی رو بخرن برام محترم هست ولی خب برای چی عاخه؟ مگه قراره با گوشی کوه بکنیم؟ خلاصه... بنظرم همگام بودن با تکنولوژی خوب هست ولی به شرط اینکه تبلیغاتی نباشه!
همین حالا یاد بازی های سیمبین افتادم :( diamond rush و bounce tales . یک زمانی با اینکه فتحشون کرده بودم ترجیح میدادم پاکشون کنم تا از اول بازی کنم!
به به سلام آقا محسن :)
آره واقعا گوشیِ خوش دست و خوبی بود. فکر کنم آقادزده علاقه شدیدی به تکنولوژی داشته :|
در مورد این اخلاق، معتقدم باید حد اعتدال رعایت بشه نه افراط بشه و نه تفریط! مثلا شاید یه تلویزیون سیاه و سفید هم که برای 50 سال پیش هست برای شما تا همین الان هم جواب بده، پس آیا نباید برید سراغ تلویزیون های هوشمند و ال ای دی؟ از طرفی هم نه این که خودت رو به آب و آتیش بزنی که مثلا تلویزیون بالای 60 اینچ بخری. در کل منظورم اینه که از وسایل خوب در حد توانمون باید داشته باشیم و لذتش رو ببریم اما شورش هم در نیاریم.
وقتی آدم قدرت خرید یه چیزی رو نداشته باشه چندکار می تونه انجام بده، یکیش قناعت هست که حرف این مطلب هم همینه، می گه به چیزی که داری قانع باش و لذتش رو ببر و نذار نداشتن یک سری چیزها حال تو رو خراب کنه و زندگیت با حسرت سپری بشه.
آره یادشون بخیر، من که خراب اون بازی ماریِ گوشی های قدیمی بودم :)
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی
نقل بلاگ
سلام خوش آمدید
محمّد هستم، استان فارس
مطالب نقل بلاگ، از هر موضوعی می تونه باشه. تلاشمو می کنم که هرکس وقت بذاره و مطالب رو بخونه، حداقل یه چیزی رو به دست آورده باشه، امّا حق بدید که بعضی وقتا نتونم به این هدف برسم چون دنیای من و شما با هم متفاوت هست بعلاوه این که گاهی اوقات چرندیات هم می طلبه :)
تبادل در نقل بلاگ معنایی نداره، همه چیزو دل مشخص می کنه.
آرزوی موفقیت برای شما :)
موضوعات
پیوندها
آخرین مطالب
بایگانی
دیدگاه های اخیر